Perfection or Vanity

Po wypuszczeniu Internet Explorera 7, zespół programistyczny Microsoftu ucichł na cały rok. Posty na blogu bywały sporadyczne, nikt nie informował – w odróżnieniu od raportów developerki IE7 – jakie cele zostały osiągnięte. Mam nadzieję, że zmieniło się to dzisiaj, kiedy to na IEBlog pojawiła się informacja o pozytywnym przejściu testu Acid2 przez, będącego ciągle na warsztacie, Internet Explorera 8.

Przyznam szczerze, że przyzwyczaiłem się bardzo do idei powiększania tekstu, zamiast całej strony. Wydaje mi się logiczne, że wydając komendę powiększenia zależy nam na tekstowej części dokumentu, a nie na przysunięciu lupy do całości. Gdy myślę o zoomie, widzę od razu potrzebę zakupienia monitora 24", bo nie wiem w jaki sposób strony mogłyby się mieścić na ekranie całe. Skoro często też sam interesujący tekst się nie mieści. Widzę też przeskalowane obrazki oraz niewygodną nawigację po ekranie. Czy mogę mieć rację?

Dzisiejszy dzień można określić tylko przełomowym dla każdego webdesignera / webdevelopera. Apple pochwalił się, że tworząc najnowszą, 3 wersję swojej przeglądarki Safari uwzględnił także platformę Windows. Dzięki temu powyższy screenshot z uroczym wygładzaniem zrobiłem parę minut temu.

Zaletą rozdzielenia projektowania na warstwy zawartości, prezentacj i zachowania jest skrócenie czasu ładowania się strony. Linkujemy w head pliki CSS i JavaScript, a te przechowywane w cache nie ładują się za każdym razem spowalniając połączenie. W przypadku skryptów JS istnieje jednak dość poważny mankament, który powstrzymuje wielu webdeveloperów przed stosowaniem zewnętrznych skryptów.

Czas wykonania. Linkując skrypty z head mamy dostęp do elementów dopiero gdy cała strona się załaduje, po zdarzeniu window.onload. Gdy zaprojektowaliśmy stronę bogatą w multimedialną zawartość (choćby same obrazki) to minie dłuższa chwila zanim nasze skrypty zostaną przywołane do życia.

Oczywiście poprzedni wpis był żartem prima aprilisowym. Wykorzystałem fakt, że wiele osób bardzo ekscytuje się przeglądarkami - i można chyba przyjąć - zwłaszcza Operą vs Firefoksem. ;) Garść faktów:

Update: Nie traktuj tego tekstu poważnie, napisałem go na Prima Aprilis.

Kodowanie stron nie jest zadaniem specjalnie łatwym - proces jest spowalniany przez niezgodności międzyprzeglądarkowe i różnice w aplikowaniu standardów. Ostatnimi czasy warunki w jakich przychodzi nam pisać strony uległy znacznej poprawie, a dodając ogromne ilości hacków dla złego z założenia Internet Explorera - wymyślonych przez zdolnych webdeveloperów przez te wszystkie lata - jesteśmy w stanie osiągać w miarę jednolity wynik. W miarę, ponieważ jedna przeglądarka cały czas spowalnia marsz standardów i przenoszalności kodu. A jest nią Opera.