Perfection or Vanity

W poprzednim poście opisałem expression() w teoretyczny sposób, skupiając się na składni, zasadach i ograniczeniach. Dzisiaj chciałbym pokazać jak niesamowicie przydatne są te małe kawałki kodu - na przykładzie poprawek paru najbardziej frustrujących błędów i braków implementacji CSS Explorera.

Expressions są rozszerzeniem Internet Explorera, dzięki któremu można wykonywać skrypty JS na zbiorze elementów. Ich działanie porównuje się do funkcji z Excela - gdy zawartość komórek się zmieni, formuła zwróci nowe dane. Microsoft zachwalał je jako przyjazne skryptowanie stron dla webmasterów, ale ja chciałym przybliżyć ich składnię i możliwości.

Teoretycznie można je dodawać do dokumentu zarówno w JS i CSS, ale tylko ten drugi sposób jest warty opisania. Tak bowiem aplikuję bardziej skomplikowane haki z poziomu arkusza stylów IE, kiedy wszystko inne zawodzi. Musimy jednak uważać na to co i jak robimy, bo expressions są w stanie łatwo zawiesić przeglądarkę.

Pół roku przyszło nam czekać na nowe wydanie Art & Design ¹. W tym numerze zapraszam do przeczytania mojego artykułu o przezroczystości na WWW. Kompleksowego - mam nadzieję - poradnika o tym jak używać przezroczystych obrazków i jak uporać się z problemami pod IE (główny powód dla którego projektanci omijają ten temat).

Explorer posiada masę błędów, ale webdeveloperzy musieli nauczyć się z nimi walczyć. Jeden z nich - opisywany w poście - pozostaje niepoprawniony nawet w najnowszej wersji przeglądarki z Redmond. Chodzi o obrazek img umieszczony w elemencie label - kliknięcie na obrazek nie działa - to znaczy element formularza nie dostaje fokusu / nie jest zaznaczany.

Linię poziomą hr wyrzucono z obiegu, twierdząc że jest znacznikiem prezentacyjnym i może być z powodzeniem zastąpiona przez odpowiednie bloki grupujące resztę elementów na stronie. Chciałbym jednak wlać w nią trochę życia, przynajmniej zanim zostanie skreślona ze specyfikacji. Pokażę w jaki sposób można ładnie ostylować te elementy - tak aby efekt był identyczny w większości popularnych przeglądarek.

Można śmiało powiedzieć, że cała magia JavaScriptu opiera się na zdarzeniach i akcjach wykonywanych po odebraniu któregoś z nich. Zdarzenia to na przykład wpisanie tekstu do formularza, kliknięcie w link, umieszczenie kursora nad obrazkiem, załadowanie dokumentu i tym podobne. Bez nich praktycznie nie istniałyby skrypty.

Aby obsłużyć jakieś zdarzenie potrzeba je przechwycić i wykonać odpowiedni kod. Netscape wprowadził do HTML-a nowe atrybuty obsługujące zdarzenia takie jak onclick, onmouseover, onsubmit — Microsoft podążył tym szlakiem i w końcu okazało się, że jest ich po prostu masa.

Mało kto zdaje sobie sprawę, że to rozwiązanie jest wręcz starożytne.